Leonard Cohen: Vertaalde songs

Dirk Rommens

Lofzang

De vogels ze zongen
bij het krieken van de dag
Begin opnieuw,
hoorde ik ze zeggen,
Blijf niet staan bij wat voorbij is
of wat nog komen zal.

De oorlogen zullen
weer gevochten worden
De heilige duif
zal weer gevangen worden
gekocht en verkocht
en opnieuw gekocht worden
de duif is nooit vrij.

Luid de klokken die nog kunnen zingen.
Je volmaakte offer moet je verdringen
Er loopt een barst door alle dingen
Waardoor het licht naar binnen dringt

We vroegen om signalen
de tekens bereikten ons:
de geboorte verraden,
het huwelijk uitgeraasd;
het weduwschap
van elke regering –
tekens die we moeten zien

Kan niet meer meelopen
met die wetteloze massa
terwijl de slachters op hoge ladders hardop bidden
Maar ze hebben een donderwolk opgeroepen
Ze zullen nog van me horen

Luid de klokken die nog kunnen zingen.
Je volmaakte offer moet je verdringen
Er loopt een barst door alle dingen
Waardoor het licht naar binnen dringt

Je kunt de deeltjes samentellen
maar de som is niet het resultaat
Je kunt een mars inzetten,
zonder drum.
Elk hart
om lief te hebben zal er zijn
maar als een vluchteling.

Luid de klokken die nog kunnen zingen.
Je volmaakte offer moet je verdringen
Er loopt een barst door alle dingen
Waardoor het licht naar binnen dringt

*

De zigeunervrouw

Waar waar waar
is mijn zigeunervrouw vannacht?
Ik hoorde zoveel wilde verhalen;
ze kunnen niet kloppen.
Maar met wiens hoofd is ze aan het dansen
op de dorsvloer?
Wiens duisternis zinkt in haar armen
beetje bij beetje?
En waar 
is mijn zigeunervrouw vannacht?

De zilveren messen flitsen
in het vermoeide ouwe café.
Een geest klimt op de tafel
in een bruidsnegligé
Ze zegt: “Mijn lichaam is het licht, mijn lichaam is de weg.”
Ik gooi mijn arm in de lucht tegen alles in
en vang het bruidsboeket.
En waar, waar is mijn zigeunervrouw vannacht?

Te vroeg voor de regenboog,
te vroeg voor de duif.
Dit zijn de laatste dagen:
dit is de duisternis, dit is de vloed.
En er is noch man noch vrouw
die kan aangeraakt worden,
maar jij die tussen hen in komt staan ,
jij zult veroordeeld worden.
En waar
waar is mijn zigeunervrouw vannacht,
waar waar waar
is mijn zigeunervrouw vannacht?

*

Ballade van de verdwenen merrie

Bid  voor de cowboy, zijn merrie liep weg
en hij zal lopen tot hij zijn zwerver vindt – zijn schat, 
Maar de rivier is buiten zijn oever en de wegen: weggespoeld
en bruggen vergaan panikerend om zo’n verlies

En er is niets om te volgen, er is nergens naartoe
Ze is weg als de zomer, voorbij  als de sneeuw
En de krekels breken zijn hart met hun lied
als de dag in mekaar zakt, is de nacht zo verkeerd

Was het een  droom dat zij voorbij galoppeerde
en neerboog aan de varen en het gras bezeerde
en in de modder een spoor van ijzer en goud sloeg
dat hij aan haar voeten spijkerde toen zij hem droeg

En alhoewel ze een minuut geleden aan het grazen was
volgt hij nu haar sporen – de hele dag, de hele nacht;
blind voor haar aanwezigheid tenzij om te vergelijken:
zijn kwetsuur hier met haar straf ginder

Dan thuis op zijn tak in de hoogste boom
zingt een zangvogel het plotseling uit
Oh de zon is warm en de zachte winden rijden
op de wilgen aan de oevers van de rivier

En de wereld is mooi en de wereld is weids
daar is ze waar licht en duisternis scheiden
haar zweet dampt, ze is groots en behoedzaam;
ze stapt op de maan als ze in de hemel trapt

En ze nadert zijn hand, toch is ze niet echt tam
Ze verlangt om verloren te lopen – net zoals hij
Ze zal op hol slaan,  meteen door de bergpas duiken
om te buitelen in het zoete berggras, dat haar voedsel is

Misschien breekt ze uit naar het hoge plateau
waar niets boven is en niets beneden
Nu is het tijd voor haar last, tijd voor de zweep
Stapt ze door de vlammen , schiet hij vanuit de heup?

Hij  bindt zich vast aan de galopperende merrie
en zij bindt haar vast aan de ruiter
en er is geen vrij spel enkel links en rechts
en er is geen tijd, alleen dag en nacht

En hij buigt over haar nek, fluistert diep
Waar gij ook gaat,  daar volg ik u
En ze draaien zich om, als één, in de richting van de vlakte,
onnodig aan te zwepen, de teugel niet van doen

Nu het slot op dit verbond, wie maakt ze vast,
wie breekt hen uiteen, nog  diezelfde nacht?
Sommigen zeggen, ‘t is de ruiter, anderen de merrie
sommigen zeggen dat liefde is als rook, onherstelbaar

Maar mijn liefste zegt, Leonard, zet het uit je hoofd,
die ouwe silhouette aan de grote Western hemel
Dus kies ik maar een melodie en zij gaan net voorbij
zo verdwenen ze als rook, verdwenen als dit lied

*

Iedereen weet het

Iedereen weet dat de dobbelstenen verzwaard zijn
Iedereen duimt bij het gooien van de teerling
Iedereen weet dat de oorlog voorbij is.
Iedereen weet dat de goeie verloren.

Iedereen weet dat het gevecht vooraf al vast stond:
wie arm is, blijft arm; wie rijk is, wordt rijker.
Zo gaat dat. Iedereen weet dat toch.
Iedereen weet dat de boot water maakt,
iedereen weet dat de kapitein loog.
Iedereen voelt zijn gebroken hart
alsof hun vader of hond net overleed 
Elkeen spreekt zijn portemonnaie aan
Iedereen wil een stuk van de koek
en een roos-op-stam. Iedereen weet het.

Iedereen weet het dat je van me houdt, schat.
Iedereen weet dat je me echt graag ziet.
Iedereen weet dat je me steeds trouw was,
Een paar nachten niet te na gesproken.
Iedereen weet dat je heel discreet was
maar er waren gewoon teveel mensen
die je moest ontmoeten, zonder kleren aan. 
En iedereen weet dat.


Iedereen weet dat het nu of nooit is.
Iedereen weet dat het tussen ons tweeën gaat.
Iedereen weet dat je onsterfelijk wordt
van zodra je maar een paar regels op papier zet.
Iedereen weet dat het een koehandel was:
Ouwe Black Joe pikt nog steeds katoen
voor jouw linten en jouw strikken.
Iedereen weet het.

Iedereen weet dat de Plaag naderbij komt,
Iedereen weet dat ze zich vlug verspreidt
Iedereen weet dat de naakte man en vrouw –
enkel een kunstvoorwerp van het verleden?
Elkeen weet dat de scène uitgebloed is,
maar ze zullen een meter installeren op je bed
die zal onthullen wat iedereen toch al weet.

Iedereen weet dat je in de knoei zit
Iedereen ziet wat jij hebt meegemaakt
van het bebloede kruis bovenop de Calvarieberg
tot het strand van Malibu.
Iedereen weet dat het uit elkaar valt:
kijk nog een laatste keer naar dit Heilig Hart
voor het uit elkaar spat. En iedereen weet het.

*

De Toekomst

Geef me mijn gebroken nacht terug
mijn kamer vol spiegels, mijn geheime leven
’t Is eenzaam hier,
niemand om te kwellen
Geef me totale controle
over elke levende ziel
En lig naast me, schat,
dit is een bevel!

Geef me crack en anale sex
Neem de enige boom die bleef
en  stop hem in het gat
van uw cultuur
Geef me de Berlijnse Muur terug
geef me Stalin en Sint-Paulus
Ik heb de toekomst gezien, broeder:
het is moord

De dingen zullen naar alle kanten afglijden
‘t Wordt maar niks
Niets wat je nog kunt meten
De sneeuwstorm van de wereld
is de drempel voorbij
en hij heeft de rangorde van de ziel
op zijn kop gezet
Als ze zeggen BEROUW
vraag ik me af wat ze bedoelden

Je kent me niet door de wind
het zal je nooit lukken, je kende me nooit
Ik ben de kleine jood
die de bijbel schreef
Ik heb volkeren zien opstaan en vergaan
Ik heb hun verhalen gehoord, allemaal,
maar liefde is de enige motor om te overleven

Uw dienaar hier, is hem opgedragen
om alles duidelijk te zeggen, koudweg
‘t Is voorbij, zo kan het niet
meer verder
En nu stoppen de wielen van de hemel
je voelt de duivel de oogst binnenhalen
Hou u klaar voor de toekomst:
het is moord.

De dingen zullen naar alle kanten afglijden…
Wat komt is de breuk
in de oude westerse wetten
Uw privéleven zal plotseling uiteenspatten
Er zullen spoken komen
er zal vuur zijn in de straten
en de blanke man zal dansen
U zult uw vrouw zien
hangen, ondersteboven,
haar gelaat overdekt met haar gevallen japon
en al die beroerde dichtertjes
komen erbij
en proberen te klinken als Charlie Manson

Geef me de Berlijnse Muur terug
geef me Stalin en Sint-Paulus
Geef me Christus
of geef me Hiroshima
Vernietig nog een foetus
We houden toch niet van kinderen
Ik heb de toekomst gezien, schat,
het is gewoon moord

De dingen zullen naar alle kanten afglijden
‘t Wordt maar niks
Niets wat je nog kunt meten
De sneeuwstorm van de wereld
is de drempel voorbij
en hij heeft de rangorde van de ziel
op zijn kop gezet
Als ze zeggen BEROUW
vraag ik me af wat ze bedoelden

*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s