De krantenjongen rijt knallend de nacht aan gensters:
Hij brengt de wereld paginabreed bloed en rampspoed
in de roodgloeiende brievenbussen stampvol lijken.

Ik blijf zwijgen want geschreeuw verdoezelt de leugens.
De lippen verdoofd door de aarde die siddert en beeft van angst
om de daden en woorden van heersende heilanden.

Ik ben de kluizenaar die in stilte heerst over de toekomst en het verleden.
Niemand kan mijn woorden vergiftigen met verwerpelijke slogans.
Mijn zwijgen kerft diepe sneden in de mesthoop van leugens.

Dirk Rommens, september 2026