Categorie archief: 2021

De schroevendraaier

Die schroevendraaier is niet van mij.

Ik weet het zeker. Hij is van mijn broer.

Het heeft geen zin om hem terug te geven.

Ik gebruik hem om de stopcontacten vast te zetten.

Die zijn na al die jaren wat losgekomen.

Telkens als ik een licht aan- of uitschakel zie ik mijn broer.

Hij installeerde alle schakelaars in de nieuwbouw.

Op alles zit sleet. Ook op verdriet, zeggen ze.

Ik denk het niet. Als hij die schroevendraaier ziet,

Zal hij zeggen: “Ach, ik was hem vergeten. Hou hem maar.”

Hij heeft hem niet meer nodig.

Hij is al lang dood.

Wat ‘r met het hart gebeurt

Ik werkte altijd standvastig

Maar ‘k noemde het nooit kunst

Ik beheerste mijn depressie

Met Jezus woord en Marx’ tekst

‘k Mislukte de prille gloed

Toch klaar de dovende vonk

Vertel ‘t de jonge Messias

Wat ‘r met het hart gebeurt

Er is ‘n mist van zomerzoenen

Waar ik dubbel parkeerde

Vijandigheid bleek gemeen

Met de vrouwen aan de macht

Het was noppes, ‘t was een gedoe

Maar ‘t liet een lelijk teken

Dus ik kom weer op bezoek om

Wat ‘r met het hart gebeurt

Ik verkocht heilige prullen

Ik was nogal spits gekleed

Had een poesje in de keuken

En een panter in de tuin

In de cel met de begaafden

Was ‘k maat met de bewaker

Dus was ik nooit getuige van

Wat ‘r met het hart gebeurt

‘k Had het moeten zien komen

Zeg maar dat ik de kaart schreef

Alleen haar te zien was kommer

‘t Was van meet af aan veel kwel

We speelden ‘t perfecte koppel

Maar ik hield nooit van mijn deel

Het is niet mooi, ’t is ook niet fijn

Wat ‘r met het hart gebeurt

De eng’len hebben nu een viool

En de duivel bespeelt ‘n harp

Elke ziel is als een witvis

Elke geest is als een haai

Ik opende elk venster

Maar het huis, het huis is zwart

Zeg gerust Oom, hou ‘t simpel om

Wat ‘r met het hart gebeurt

Ik werkte altijd standvastig

Maar ‘k noemde het nooit kunst

Slaven waren er al eerst

Zangers geketend, verbrand

D’ ark van gerechtigheid was krom

De gekwetsten klaar voor ‘n mars

‘k Verloor mijn werk behoedend

Wat ‘r met het hart gebeurt

‘k Studeerde met die schooier

Hij was vies en getekend

Door de klauwen van veel vrouwen

Hij faalde te negeren

Geen fabel hier en geen les

Geen zingende weidespreeuw

Slechts ‘n vieze schooierzegen om

Wat ‘r met het hart gebeurt

Ik werkte altijd standvastig

Maar ‘k noemde het nooit kunst

‘k Kon wel tillen, maar nooit iets zwaars

Verloor haast mijn vakbondskaart

Ik kon overweg met ‘n geweer

Mijn vaders .303

We vochten voor iets finaals

Niet voor ‘t recht akkoord te gaan

‘k Mislukte de prille gloed

Toch klaar de dovende vonk

Vertel ‘t de jonge Messias

Wat ‘r met het hart gebeurt

24 juni 2016

Gedicht uit ‘The Flame’, Leonard Cohen – mijn vertaling

Halte

Ik sta hier
op de draaikolk van mijn wegen
met de brede laan vol lijken
en de dorpsstraat zonder bomen
op de breedtegraad van wilde dromen

kom me halen
want elk kruispunt loopt verloren
in eenzelfde staren naar de maan
met gebroken benen
en opengereten armen sta ik klaar

om met je mee te rijden
naar de dorpen en de steden van plezier
tot het eindpunt van de tijden
jij me brengt
bij de halte van het lijden

Gedichtendag 2021

Ode aan het laurierblad

Dichters, politici, zangers en sportieve lui
al dan niet gelauwerd, in goeie of slechte bui:
welkom op dit festijn van culinaire vreugde,
proef en smaak deze aloude geurige geneugte!

Vrouwen, met laurierzalf kleur uw wangen in rozengloed;
jonge en oude lieden, u blijft gezond in voor- en tegenspoed;
de lucht van laurier beschermt u immers tegen kwalen en gebrekjes
ook tegen onweer – laurier heelt zelfs uw intiemste blauwste plekjes!

Laurier met mate bij vis, konijn en vleespastei
bij haring, groente, in tomatensaus of bij olijf
vastgeprikt met ‘n kruidnagel op vlees, heerlijk mals:
U herkent de échte kwaliteit des huizes, onvervalst!

Aan u, Grieken, die ’t laurier al eeuwen kennen, draag ik op dit poëem.
En aan u, Romeinen, van wie de angst in de strijd met dit kruid verdween.
En u, kruidendokters altegader, en ten slotte, u die dit leest
en de vruchten van moeder aarde apprecieert, zeg ik allereerst:

Smakelijk!

Dirk Rommens, 1996

25 jaar geleden verschenen op de prijslijst van het restaurant ’t Laurierblad in Kuurne