Verjaardagsbrief aan onze zoon in Canada

Hoi, zoon van ons. Jouw leeftijd herinnert me eraan dat de jaren almaar meer afstand nemen. Jij, daar op duizenden kilometer van hier. Jouw leeftijd kan nooit meer de helft van de onze worden. Ook al verouderen wij in een tempo dat ons doet schrikken. In gedachten zijn we echter even jong als jij nu bent.
Maar de afstand is op zo’n dag als vandaag al even onoverbrugbaar.

Zoveel jaren geleden – wij waren toen 27 en 28 jaar – kwam je zeer gevraagd op deze wereld terecht. Wisten wij toen dat jij niet geboren werd om onder de kerktoren te leven. Jij was er kennelijk op uit om grote afstanden af te leggen, want Kuurne, Kortrijk, Leuven en Bilzen stonden op jouw landkaart niet eens vermeld. Het moest en zou een ander werelddeel worden, daarvoor was je in de wieg gelegd. Een wereldburger die voor geen oceaan zou terugdeinzen.

Een eerste verkenning in Vancouver overtuigde je van de uitgestrekte mogelijkheden in een van de grootste landen van de wereld. Canada, dat zou je heimat worden, met een kind als bewijs van je uitheemse honkvastheid.

Want terugkeren zou je, als een avonturier die op een vliegveld zou stranden, daar in Toronto, een wereldstad op een boogscheut van London, die andere fake stad, die haast niemand kent, want altijd meteen gelinkt aan Big Ben. Daar zou je dan terechtkomen, in het veilige huis met een vrouw die, geboren op een eiland, Bequia, een aards paradijs, Canadese zou worden, net zoals jij dat nu aan het worden bent.  Wat een moeite kostte het niet om de papieren te bemachtigen, want Canada is een land met ongekende mogelijkheden als je maar de nodige kwaliteiten hebt… en een goed gevulde portefeuille.

Oma, mijn moeder zaliger, zij was voor jou een vrouw uit de duizend. Vandaar dat ze daar ergens aan de vrouwentop 8 maart hebben gekozen voor de datum van de internationale vrouwendag. Jij bent daar in goed gezelschap. Met je vrouw die een dimensie toevoegde aan jouw bestaan. Pas alle twee dertigers  geworden, lijkt het alsof wij hier ook opnieuw dertig werden.

Wij stappen binnen in jullie huis, we kennen alle kamers en zijn bij jullie op deze verjaardag, want in gedachten zijn we altijd bij jullie thuis.  Ook zonder webcam, of skype, of e-mail. Vanuit dit piepkleine dotje op de wereldkaart groeten wij jullie en zeggen: proficiat!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s