Het weten

Dan zal ik ze zeggen
Niets vergeet ik van je bestaan.
Alsof ik dertig jaar geleden dacht dat een kind
Na zoveel jaren een volwassen vrouw zou zijn.
Met twee meisje die een moeder leren
Hoe ze bij opa en oma hun geboorte beleven.

Op twee benen

Na de vorige periode die ik bewust onbeschreven liet, wegens wellicht zeurderig gelamenteer, sta ik weer op twee benen. Ik loop nog wel met een zwikje, maar mijn kinesiste ziet mijn toekomst positief tegemoet. Als ik mijn strek-, rek- en evenwichtsoefeningen blijf combineren met het getrap op mijn hometrainer, die ik wegens het prachtige weer buiten parkeerde, kom ik er als een nieuw geboren man wel uit. Ik hoop dan ook dat ik in de kortste keren de ladder kan opvliegen om mijn werkzaamheden eindelijk verder te zetten. Maar ik vermoed dat mijn vrouw mij streng zal terechtwijzen en me zal verbannen naar lichtere karweien, zoals de vaat ledigen en de aardappels schillen. 

Toch heb ik mijn les geleerd: een ongeluk zit in een klein hoekje, precies daar waar ik onzacht tegen de garagevloer terechtkwam. Die hoek zal ik vermijden, eventueel blauw-blauw laten, alhoewel ik witte verf zal gebruiken. Daar kijk ik natuurlijk al maanden naar uit, want een mens wil wel eens veranderen van spijs en drank. Ook de vloer wil ik een beurt geven, want de vorige verf was blijkbaar niet opgewassen tegen de banden van onze auto, nochtans geen 4×4. Mits de nodige voorbehandeling met azijn en schuurpapier moet het me lukken. Ik zal me in ieder geval veiliger voelen, ook al zal dit werk veel vergen van mijn rug en benen… 

Een 65’er moet in beweging blijven, zo leren ons talrijke onderzoeken, en wegens de voorbije rolstoelperiode bleef deze activiteit beperkt. Daar moet ik dus een inhaalbeweging voor doen, te meer dat ook het soortelijk gewicht van het zitvlees is toegenomen. We gaan dus voor een gezondheidskuur, nu het nog kan, in de hoop dat we met al die besparingen niet van de honger zullen vermageren… Bovendien zal de komende koude winter ons geen windeieren leggen, als de verwarming het laat afweten: we zullen weer de gezellige sfeer beleven van kaarslicht en haardvuur. En daar hoort uiteraard een goed glas wijn of Duvel bij.

Op één been

Aftellen. Pas zeven dagen voorbij. Nog vijf weken te gaan. Op één been.
De voorbije jaren doe-het-zelver zonder grote ongelukken. Aan de pensioengerechtigde leeftijd – 65 jaar – meteen maar een professionele voetballerskwetsuur opgelopen om U tegen te zeggen. De achillespees gescheurd.
De ladder onder mij heen geschoven, voet tussen de sport en de vloer gezwikt, de hiel eerst gevoelloos alsof hij afgerukt werd, daarna helse pijn. Verdomme, dat moest mij overkomen, terwijl ik zo goed bezig was: de bovenste steenlagen van de garage moesten nog gevoegd worden vooraleer ik de schilderwerken kon aanvangen. Al drie muren gevoegd, maar in die hoek was het een heikel geklooi, want de elektriciteitskast belette me om de ladder tegen de muur te zetten. In twee seconden was het gebeurd. Een geluk bij een ongeluk, want mijn andere voet kon hetzelfde lot zijn ondergegaan. Dan zat ik in een rolstoel. Nu loop ik op krukken, en verplaats ik me op mijn bureaustoel, kwestie van de okselspieren te sparen.
Maar die rechterkant is al gekneusd, sinds ik een trapje af, struikelde. En nog verder uitgerokken, toen ik gehurkt de trap op klauterde en achteraan bleef haperen aan mijn riem.
wordt vervolgd

20140611-142206-51726787.jpg

Boomplantdag zonder bomen…

In de ‘Lokale Burgerkrant‘, een uitgave van Open Vld-Kuurne, lazen we een artikel dat ons enkel kan verontrusten. Er staat immers letterlijk: “Wij zullen vandaag geen bomen aanplanten, want we hebben hiervoor in Kuurne geen plaats”. Einde citaat van een aangehaald maar niet genoemd bestuurslid van de CD&V/N-VA/Sp.a.Groen-meerderheid.

Uiteraard niet, want de verkavelingen brengen meer zaad in het zakje, natuurlijk! Overal komt beton! Daar is er wél plaats voor! Met Groen in het bestuur is het volop milieubewustzijn ten top!

Om van te janken.

boomplantdag2014

Bomen kappen – vervolg

Afbeelding

 

Zie ze staan glunderen! Dit is de smile van het nieuwe milieubeleid in Kuurne!
De bomen zijn de schuld van zowat alles! Bomen verliezen bladeren, ze nemen het licht af, ze duwen de tegels omhoog, ze zorgen voor onveiligheid, ze staan aan de kant van de weg en daar botsen auto’s tegen, enz.

Dus: weg met die handel!

Is er dan niemand, geen enkele individu die daar tegen in opstand komt? Volwassen bomen moeten eraan geloven…

In plaats van zo uitdagend op de foto te poseren, zouden die heren beter in hun kelder kruipen van pure schaamte!

Open brief aan de milieudienst

bomen_voor_de_kaalslagAfgezaagde bomen in de Sint-Pietersstraat

Ik wil hierbij mijn bezorgdheid en zelfs verontwaardiging uiten over het gevoerde milieubeleid in Kuurne.

 Als het afzagen van bomen in de Sint-Pietersstraat symbool staat voor de keuzes die gemaakt worden door de huidige bestuursploeg, dan maak ik me zeker zorgen.

Het beetje groen werd vroeger al stapje voor stapje uitgedund, om diverse redenen (opsteken van het trottoir, hinder van afvallende bladeren, enz.) Wat zal de stap zijn na deze drastische ingreep in de straat? Wellicht moeten straks particulieren hun bomen rooien, omdat de buren de bladeren hinderlijk vinden? Is het ruimen van sneeuw niet veel lastiger? Gelukkig is er de opwarming van de aarde zodat we geen strenge winters meer zullen krijgen… dus ook geen sneeuw meer! Leve het milieu!

 Is het rooien van bomen niet toegeven aan de gemakzucht en het gezeur van onverdraagzame egoïstische mensen? Met de auto onder de boom gaan staan om de auto te beschermen tegen de hitte van de zon, is dan weer wél meegenomen. Vreest men dan om stemmen te verliezen als men niet ingaat op deze wensen van boze buren?

 Waarom werden die bomen niet meteen met wortel en stam verwijderd, zodat we ons niet moeten ergeren aan deze met linten omgorde stervende stammen? Wat is hiervan de bedoeling? Komen er nestkastjes op? Laten we dan meteen ook de gapende gaten vol beton gieten, dan is er geen natuurvuil meer te bespeuren.

Vergis ik mij dat er in het bestuur afgevaardigden zetelen van de groene partij? Zal de foto van deze ingreep op hun partijpolitieke folders prijken? Of zullen ze de Sint-Pietersstraat photoshoppen met geleende beelden van Google? (zie onderaan)

 Hoever staat deze milieu-ingreep niet van deze beleidstekst: “Een krachtig milieubeleid, vastgelegd in een door de gemeenteraad goedgekeurd milieubeleidsplan,  zorgt ervoor dat het voor iedereen aangenaam en gezond werken, wonen en leven is. Kuurne wil een combinatie van duidelijke spelregels voor iedereen met frisse initiatieven waar iedereen bij betrokken wordt.” Is dit gewone politieke prietpraat? Wonen in een ‚aangename’ straat met wat groen is voor iedereen die er leeft en passeert toch een verademing? Maar ja, die mooie bladeren worden straks ‚vuile blaren’, nietwaar? De natuur heeft zo haar eigen wetten, nietwaar?

Als dit een „fris initiatief” is, dan vrees ik voor de volgende geplande milieu-activiteiten…

 Maar wellicht waren het ‚gevaarlijke bomen’? Zoals in de Sint-Pietersstraat in … Zemst: Rukwinden van de voorbije weken hebben ervoor gezorgd dat heel wat van de bomen ontworteld of afgestorven zijn. Een aantal groeit ook scheef naar de Sint-Pietersstraat en de privé-woningen die daar staan. Ze zijn gevaarlijk voor omwonenden en weggebruikers. Ook daar gaat de gemeente over tot het rooien van die bomen die een gevaar opleveren.”(rbz) Het Nieuwsblad.

Ik dacht dat dit niet het geval was…

Mag ik u dan ook vragen deze ingreep toe te lichten, zodat ik deze aanslag op groen kan uitleggen aan onze kleinkinderen… Op PIEnTER weten ze het wel:

“De school beschikt over een unieke tuin, waar sportactiviteiten worden georganiseerd of de kleutertjes tijdens de zomer kunnen genieten van een spannend verhaal in de schaduw van de bomen.” Wat er een beetje verder met de bomen gebeurt, is totaal andere koek… die schaduw is blijkbaar overbodig geworden.

Met vriendelijke groeten,

Dirk Rommens

 ***

ANTWOORD VAN DE MILIEUDIENST

Geachte heer Rommens

Bedankt voor uw e-mail bericht. Ik heb dit met bijzondere aandacht gelezen.

Behoudens een vergissing van de post, ontving u in de week van 3 februari de brief in bijlage die het verwijderen van de bomen aankondigt. Conform het beleidsplan wordt er waar mogelijk, inspraak gevraagd voor het uitzetten van het beleid, dit is in dit geval niet anders. Tot op heden kregen wij geen voorstellen vanuit de buurt, dus gaat het bestuur ervan uit dat het voor een eigen ontwerp kan gaan.

Door planningsproblemen gerelateerd aan ziekte, konden de stammen nog niet worden verwijderd door de dienst openbare werken, maar dit gebeurt héél binnenkort. Dan kunnen we starten van een propere lei.

Dan gaan we over tot het aanplanten van nieuw groen in de straat, conform het bomenbeleidsplan in fase van goedkeuring. We kiezen niet voor minder groen, maar voor minder onderhoudsintensief groen, wat kostenbesparend werkt. Met het vallen van het blad kunnen we echter geen rekening houden. We zullen kiezen voor streekeigen groen en voor bomen die zorgen voor een maximale biodiversiteit.

Niets weerhoudt u om nog voor 1 april insteken te geven. U mag al een eerste zichtbaar resultaat verwachten in de straat voor eind juni 2014.

Mvg, 

Wim Dewever
Duurzaamheidsambtenaar

***

ANTWOORD VAN DIRK

Geachte Wim Dewever,
In uw antwoord heb ik enkel bevestiging gezien van mijn kritische beschouwingen.
In de geciteerde brief staat immers: “In de winter vallen de bladeren door die klimaatverandering in een alsmaar kortere periode van de bomen waardoor er meer en meer weerstand ontstaat bij de bevolking tegen ‘het vallen van het blad’. De relatie mensen/openbare ruimte/bomen is dus op zijn minst ambigue te noemen.”
U bevestigt dat het inderdaad gaat over de ‚vervuiling door bladeren’. Om die reden moesten die bomen dus verdwijnen. U noemt het zelf ‚ambigue’… m.a.w. heel wat mensen vinden bomen hinderlijk terwijl ze blind zijn voor de positieve invloed van het groen in hun gemeente.
In uw geciteerde brief wordt op geen enkele manier expliciet geschreven dat de bomen zouden gerooid worden: “De staat van de straatbomen en hun plaatsing in de openbare ruimte in het eerste stuk van de Sint-Pietersstraat (huisnummer 1 t.e.m. 45) is verre van ideaal. Reeds meermaals kregen wij particuliere vragen tot het verwijderen/snoeien/verplaatsen van bomen in dit stuk van de Sint-Pietersstraat.
Daarom heeft het College van Burgemeester en Schepenen beslist om het straatgroen in dat eerste deel van de Sint-Pietersstraat opnieuw aan te leggen. De bestaande bomen die voor het meeste hinder zorgden, werden reeds aangepakt. Voor half maart 2014 volgt de rest en wij zorgen voor een nieuw concept van groenaanleg in de straat.”
Ik heb me lange tijd afgevraagd wat hiermee bedoeld werd. Het is pas nu dat het besef er is dat het over het verwijderen van bomen ging. Ik had gehoopt op een meer constructieve oplossing, met bij voorbeeld een informatieronde over het nut van bomen, zodat u de mentaliteit van de klagers zou kunnen gunstig beïnvloeden i.p.v. ze ‚gelijk te geven’ door toe te geven aan hun eisen…
U schreef ook dat er een stijgende nood is aan volwassen bomen. Hoe denkt u die doelstelling te bereiken als u de nog jonge bomen geen kans geeft? Heeft de (vorige) milieudienst dan de verkeerde bomen geplant? Welke bomen die nu aangeplant worden, zullen ooit volwassen worden, als er in de toekomst opnieuw klachten komen van verzuurde buren? U vindt het plotseling niet meer nodig om in te gaan op klachten van klagende buren, want u schrijft :”Met het vallen van het blad kunnen we echter geen rekening houden.”
U doet een oproep om onze inbreng te geven bij de planning van het nieuwe groen in de straat. Mijn inbreng is hiermee gebeurd. Ik wil méér bomen, meer struiken, meer bloemen. Misschien kunnen we met de buren zelf voor het onderhoud zorgen, zoals dat al elders gebeurt? Laten we buren vormen die minder zeuren en klagen, maar zelf verantwoordelijkheid opnemen voor hun buurt, en die niet alles afwentelen op ‚de politiek’.
Dat het niet enkel gaat om bomen, maar om het groter geheel, wil ik nog aanvullen met twee bedenkingen:
  • Waarom wordt het getolereerd dat ouders hun kinderen op de speelplaats afleveren en daarvoor hun auto parkeren in de Sint-Pietersstraat, terwijl er een ruime parkeerplaats voorzien is aan de Brugsesteenweg? Moet er eerst een ongeluk gebeuren vooraleer men die ouders erop wijst dat de veiligste plaats voor hun kinderen de parkeerplaats is? Maar ja, het is toch veel makkelijker dan te moeten wachten aan de rode lichten, nietwaar?
  • Nog altijd passeren zware vrachtwagens, ondanks het verbodsteken aan het begin van de Sint-Pietersstraat. Wellicht moeten nog duidelijker borden geplaatst worden aan de Brugsesteenweg die visueel tonen waar vrachtwagenbestuurders heen moeten om naar het industrieterrein te rijden, met een waarschuwing dat zij hun gps niet mogen volgen…
Met deze positieve insteek wens ik dit debat te beëindigen. Nu maar hoopvol uitkijken naar de toekomst!
***Afbeelding
BRIEF VAN 3 FEBRUARI 2014

Betreft Groenaanleg in de Sint-Pietersstraat (huisnrs. 1 – 45)

Bomen en gemeenten … het is een boeiend, maar niet altijd een evident verhaal. Bomen maken deel uit van de groene ruimte en bepalen in belangrijke mate het karakter van een stad of een gemeente.  Bomen maken de stad of de gemeente op maat van mensen en vormen ook een bron van biodiversiteit binnen de bebouwde omgeving. Met de klimaatverandering die meer en meer een harde realiteit wordt, zorgen de bomen in de zomer voor afkoeling in een sterk verstedelijkt gebied. In de winter vallen de bladeren door die klimaatverandering in een alsmaar kortere periode van de bomen waardoor er meer en meer weerstand ontstaat bij de bevolking tegen ‘het vallen van het blad’. De relatie mensen/openbare ruimte/bomen is dus op zijn minst ambigue te noemen.

Nu er in private tuinen vaak onvoldoende ruimte is, is er een stijgende nood aan volwassen bomen binnen het collectief, openbaar groen.  Door de opmaak van een bomenbeleidsplan wil de gemeente een onderbouwd bomenbeleid voeren en haar (ruimtelijke) ambities met betrekking tot bomen vastleggen; ruimte creëren voor bomen in straten en op pleinen; regels en richtlijnen formuleren om het bestaande bomenbestand beter te beschermen; de kwaliteit van het bomenbestand op peil houden, verbeteren en uitbreiden en de bewoners maar ook ontwerpers, uitleggen wat de gemeente ten aanzien van bomen wil bereiken.  Een bomenbeleidsplan is ook de opstap naar een bomenbeheerplan waarbij tot op wijk- en straatniveau het beheer, onderhoud en boomverzorging verder gepreciseerd wordt.

De staat van de straatbomen en hun plaatsing in de openbare ruimte in het eerste stuk van de Sint-Pietersstraat (huisnummer 1 t.e.m. 45) is verre van ideaal. Reeds meermaals kregen wij particuliere vragen tot het verwijderen/snoeien/verplaatsen van bomen in dit stuk van de Sint-Pietersstraat.

Daarom heeft het College van Burgemeester en Schepenen beslist om het straatgroen in dat eerste deel van de Sint-Pietersstraat opnieuw aan te leggen. De bestaande bomen die voor het meeste hinder zorgden, werden reeds aangepakt. Voor half maart 2014 volgt de rest en wij zorgen voor een nieuw concept van groenaanleg in de straat.

Insteken van uw kant voor deze vernieuwde groenaanleg zijn welkom. U kan ze richten aan het College van Burgemeester en Schepenen, Marktplein 9 te Kuurne of telefonisch overmaken via 056 73 71 46 of per e-mail aan  HYPERLINK “mailto:milieudienst@kuurne.be” milieudienst@kuurne.be en dit tot 5 maart 2014. Wij zullen, in de mate van het mogelijke, rekening proberen te houden met deze insteken. De leidraad voor ons blijft echter het opgemaakte bomenbeleidsplan.

Wij hopen u alvast met deze brief van dienst te zijn.

Wim Dewever, milieudienst@kuurne.be