In Weirdo’s jg 34 nr. 4 (december 2021-januari 2022) verscheen dit artikel over het plagiaat van Lucie Putzeijs:
Ik bid om moed
Ik bid om moed
Nu ik me oud voel
Om de ziekte te groeten
En het koudegevoel
Ik bid om moed
in de nacht
Om de last te dragen
Maak het zacht
Ik bid om moed
In de tijd
Als het lijden komt en
en ‘t wordt een feit
Ik bid om moed
Als ik ben uitgediend
De dood te zien
Als een vriend
Leonard Cohen ‘The Flame’, postume poëziebundel – Vertaling Dirk Rommens
De schroevendraaier
Die schroevendraaier is niet van mij.
Ik weet het zeker. Hij is van mijn broer.
Het heeft geen zin om hem terug te geven.
Ik gebruik hem om de stopcontacten vast te zetten.
Die zijn na al die jaren wat losgekomen.
Telkens als ik een licht aan- of uitschakel zie ik mijn broer.
Hij installeerde alle schakelaars in de nieuwbouw.
Op alles zit sleet. Ook op verdriet, zeggen ze.
Ik denk het niet. Als hij die schroevendraaier ziet,
Zal hij zeggen: “Ach, ik was hem vergeten. Hou hem maar.”
Hij heeft hem niet meer nodig.
Hij is al lang dood.
Bootvluchtelingen
Wat ‘r met het hart gebeurt
Ik werkte altijd standvastig
Maar ‘k noemde het nooit kunst
Ik beheerste mijn depressie
Met Jezus woord en Marx’ tekst
Toch klaar de dovende vonk
Vertel ‘t de jonge Messias
Wat ‘r met het hart gebeurt
Er is ‘n mist van zomerzoenen
Waar ik dubbel parkeerde
Vijandigheid bleek gemeen
Met de vrouwen aan de macht
Het was noppes, ‘t was een gedoe
Maar ‘t liet een lelijk teken
Dus ik kom weer op bezoek om
Wat ‘r met het hart gebeurt
Ik verkocht heilige prullen
Ik was nogal spits gekleed
Had een poesje in de keuken
En een panter in de tuin
In de cel met de begaafden
Was ‘k maat met de bewaker
Dus was ik nooit getuige van
Wat ‘r met het hart gebeurt
‘k Had het moeten zien komen
Zeg maar dat ik de kaart schreef
Alleen haar te zien was kommer
‘t Was van meet af aan veel kwel
We speelden ‘t perfecte koppel
Maar ik hield nooit van mijn deel
Het is niet mooi, ’t is ook niet fijn
Wat ‘r met het hart gebeurt
De eng’len hebben nu een viool
En de duivel bespeelt ‘n harp
Elke ziel is als een witvis
Elke geest is als een haai
Ik opende elk venster
Maar het huis, het huis is zwart
Zeg gerust Oom, hou ‘t simpel om
Wat ‘r met het hart gebeurt
Ik werkte altijd standvastig
Maar ‘k noemde het nooit kunst
Slaven waren er al eerst
Zangers geketend, verbrand
D’ ark van gerechtigheid was krom
De gekwetsten klaar voor ‘n mars
‘k Verloor mijn werk behoedend
Wat ‘r met het hart gebeurt
‘k Studeerde met die schooier
Hij was vies en getekend
Door de klauwen van veel vrouwen
Hij faalde te negeren
Geen fabel hier en geen les
Geen zingende weidespreeuw
Slechts ‘n vieze schooierzegen om
Wat ‘r met het hart gebeurt
Ik werkte altijd standvastig
Maar ‘k noemde het nooit kunst
‘k Kon wel tillen, maar nooit iets zwaars
Verloor haast mijn vakbondskaart
Ik kon overweg met ‘n geweer
Mijn vaders .303
We vochten voor iets finaals
Niet voor ‘t recht akkoord te gaan
‘k Mislukte de prille gloed
Toch klaar de dovende vonk
Vertel ‘t de jonge Messias
Wat ‘r met het hart gebeurt
24 juni 2016
Gedicht uit ‘The Flame’, Leonard Cohen – mijn vertaling
3de gedicht op ‘De schaal van Digther’
Vandaag verscheen het laatste van drie gedichten op het Online literair tijdschrift ‘De schaal van Digther’.

Tweede gedicht op ‘De schaal van digther’
Drie gedichten op ‘De schaal van Digther”
Vandaag verscheen het eerste van drie gedichten op het Online literair tijdschrift ‘De schaal van Digther’.

Halte
Ik sta hier
op de draaikolk van mijn wegen
met de brede laan vol lijken
en de dorpsstraat zonder bomen
op de breedtegraad van wilde dromen
kom me halen
want elk kruispunt loopt verloren
in eenzelfde staren naar de maan
met gebroken benen
en opengereten armen sta ik klaar
om met je mee te rijden
naar de dorpen en de steden van plezier
tot het eindpunt van de tijden
jij me brengt
bij de halte van het lijden
Gedichtendag 2021
Ode aan het laurierblad
Dichters, politici, zangers en sportieve lui
al dan niet gelauwerd, in goeie of slechte bui:
welkom op dit festijn van culinaire vreugde,
proef en smaak deze aloude geurige geneugte!
Vrouwen, met laurierzalf kleur uw wangen in rozengloed;
jonge en oude lieden, u blijft gezond in voor- en tegenspoed;
de lucht van laurier beschermt u immers tegen kwalen en gebrekjes
ook tegen onweer – laurier heelt zelfs uw intiemste blauwste plekjes!
Laurier met mate bij vis, konijn en vleespastei
bij haring, groente, in tomatensaus of bij olijf
vastgeprikt met ‘n kruidnagel op vlees, heerlijk mals:
U herkent de échte kwaliteit des huizes, onvervalst!
Aan u, Grieken, die ’t laurier al eeuwen kennen, draag ik op dit poëem.
En aan u, Romeinen, van wie de angst in de strijd met dit kruid verdween.
En u, kruidendokters altegader, en ten slotte, u die dit leest
en de vruchten van moeder aarde apprecieert, zeg ik allereerst:
Smakelijk!
Dirk Rommens, 1996
25 jaar geleden verschenen op de prijslijst van het restaurant ’t Laurierblad in Kuurne


